Kazimierz Jagiellończyk

Urodził się w 1427r., zmarł w 1492r. W 1440r. został obrany na Wielkiego Księcia Litewskiego, a 7 lat później wstąpił na tron Polski, po śmierci swego starszego brata - Władysława Warneńczyka. W tym czasie unia polsko litewska była praktycznie zerwana. Litwini nie chcieli być podrzędnym państewkiem pod panowaniem Polski. Kazimierz przyjął koronę polską na układach, które gwarantowały większą niezależność Litwy. Do czasu unii lubelskiej oba kraje łączyła unia personalna. Podczas panowania Kazimierza Jagiellończyka wzmagały się terytorialne pretensje państw ościennych, na czym i Polska skorzystała. Jagiellończyk opanował Oświęcim i zmusił jego władcę do złożenia hołdu lennego. Wykorzystał także bunt miast pruskich przeciwko zakonowi krzyżackiemu i wznowił z nim wojnę zwaną potem trzynastoletnią. Prowadzona była bez wsparcia Litwy i zakończyła się II pokojem toruńskim. Aby uzyskać wsparcie wojskowe szlachty polskiej Jagiellończyk musiał wydać statuty nieszawskie. Obiecywały one, że król nie ma prawa zwoływać pospolitego ruszenia bez zgody szlachty ani nakładać nań nowych podatków.